ข้อกำหนดฉลากเครื่องสำอาง EU: คู่มือครบถ้วน

คำตอบโดยย่อ

สำหรับเครื่องสำอาง EU มาตรา 19 ของระเบียบ (EC) เลขที่ 1223/2009 กำหนดข้อมูลฉลากหลัก ได้แก่ ข้อมูลผู้รับผิดชอบ ปริมาณที่ระบุ อายุผลิตภัณฑ์หรือระยะเวลาหลังเปิดใช้ ข้อควรระวัง รหัสล็อต หน้าที่ผลิตภัณฑ์เมื่อไม่ชัด และรายการส่วนผสม กฎตำแหน่งและภาษาบางข้อแตกต่างตามรายการและรัฐสมาชิก ผู้รับผิดชอบควรอนุมัติอาร์ตเวิร์กภาชนะและบรรจุภัณฑ์ภายนอกสุดท้ายเทียบสูตรวางตลาดและกฎหมายปัจจุบัน

คู่มือนี้เป็นกรอบทบทวนอาร์ตเวิร์กสำหรับแบรนด์ความงามต่างประเทศ ไม่แทนการทบทวนกฎหมายเฉพาะผลิตภัณฑ์ เริ่มจาก ระเบียบเครื่องสำอาง EU ปัจจุบัน โดยเฉพาะมาตรา 19 และภาคผนวก VII ตรวจการแก้ไขภายหลังและรัฐสมาชิกปลายทางก่อนพิมพ์

ฉลากเครื่องสำอาง EU ต้องแสดงอะไร?

มาตรา 19 กำหนดข้อมูลบนภาชนะและบรรจุภัณฑ์ให้ลบเลือนไม่ได้ อ่านง่าย และเห็นได้ โดยมีข้อยกเว้นเฉพาะในมาตรานั้น ไม่ได้หมายความว่าย้ายทุกรายการไปเว็บไซต์หรือ QR code ได้ตามอิสระ ถือหน่วยขายจริง ได้แก่ ขวด กระปุก ซอง และกล่องภายนอกใด ๆ เป็นอาร์ตเวิร์กที่ต้องทบทวน

ข้อยกเว้นตำแหน่งตามกฎหมายโดยละเอียดสำคัญ เช่น เมื่อผลิตภัณฑ์เล็กเกินแสดงข้อควรระวังเฉพาะหรือรายการส่วนผสม มาตรา 19 กำหนดกลไกใบแทรก ฉลาก เทป ป้าย หรือการ์ดและสัญลักษณ์ที่ระบุ ไม่ใช่สิทธิ์ทั่วไปละข้อมูล บรรจุภัณฑ์เล็กมากต้องมีโซลูชันบรรจุภัณฑ์ที่บันทึกไว้

ภาชนะเทียบกล่องภายนอก: ตรวจสองพื้นผิว

ทบทวนทั้งสองพื้นผิว กฎต้นมาตรา 19 กล่าวถึงภาชนะและบรรจุภัณฑ์ แต่ย่อหน้า 2 และ 3 มีข้อยกเว้นเฉพาะรายการ แบบที่ดูครบบนกล่องอาจมีปัญหาเมื่อผู้บริโภคทิ้งกล่อง ส่วนฉลากกระปุกแน่นอาจต้องมีวิธีแนบข้อมูลตามกฎหมาย ตรวจความอ่านได้ที่ขนาดพิมพ์จริง แทนตัดสินจาก PDF ที่ซูม

ควรเขียนรายการส่วนผสมอย่างไร?

มาตรา 19(1)(g) กำหนดให้รายการนำด้วยคำว่า “Ingredients” เรียงส่วนผสมตามน้ำหนักจากมากไปน้อย ณ เวลาเติม ยกเว้นส่วนผสมต่ำกว่า 1% เรียงอย่างไรก็ได้หลังส่วนผสมเกิน 1% สารสีอาจอยู่หลังส่วนผสมอื่นในลำดับใดก็ได้ ภายใต้กฎเฉพาะสำหรับช่วงเฉดสีเครื่องสำอางแต่งหน้า ชื่อส่วนผสมใช้แนวทางอภิธานศัพท์ EU ชื่อการค้าอย่างเดียวไม่พอ

ส่วนผสมน้ำหอมและองค์ประกอบให้กลิ่นมักระบุเป็น “parfum” หรือ “aroma” แต่สารก่อภูมิแพ้จากน้ำหอมบางชนิดต้องระบุชื่อเพิ่มเมื่อถึงเกณฑ์กฎหมายและเงื่อนไขภาคผนวก คณะกรรมาธิการยุโรปอธิบาย กฎระบุสารก่อภูมิแพ้จากน้ำหอม บทความสารก่อภูมิแพ้แยกของเราจะกล่าวถึงรายการที่เปลี่ยนและวันที่ช่วงเปลี่ยนผ่าน อย่าสับสนรายการตรวจทั่วไปนี้กับการคำนวณสารก่อภูมิแพ้สุดท้าย

วันหมดอายุ สัญลักษณ์กระปุกเปิด และรหัสล็อต

กฎวันที่อายุความคงทนขั้นต่ำใช้กับผลิตภัณฑ์อายุ 30 เดือนหรือน้อยกว่า สัญลักษณ์ภาคผนวก VII ที่เกี่ยวข้องหรือคำว่า “best used before the end of” นำหน้าวันที่หรือที่ตั้งวันที่ สำหรับอายุเกิน 30 เดือน มาตรา 19 โดยทั่วไปกำหนดระบุระยะเวลาหลังเปิดใช้ ยกเว้นเมื่ออายุหลังเปิดไม่เกี่ยวข้อง สัญลักษณ์กระปุกเปิดและระยะเวลาต้องตรงกับการประเมินความคงตัวและความปลอดภัย ไม่ใช่ความชอบการตลาด

รหัสล็อตเชื่อมหน่วยขายกับบันทึกผลิตและคุณภาพ เพื่อการตรวจสอบย้อนกลับในทางปฏิบัติ ระบุว่าพิมพ์อิงก์เจ็ต ทำเครื่องหมายเลเซอร์ หรือปั๊มนูน รักษาตำแหน่งให้ตรงปรู๊ฟอนุมัติและอ่านได้หลังการใช้งานปกติ บาร์โค้ดหรือ SKU ไม่ใช่รหัสล็อตโดยอัตโนมัติ

ใครรับผิดชอบฉลากสุดท้าย?

ผู้รับผิดชอบ EU รับผิดชอบการปฏิบัติตามกฎของผลิตภัณฑ์ที่นำออกวางตลาด ผู้ผลิตให้สูตร INCI ล็อต และข้อมูลเทคนิคถูกต้องได้ แบรนด์ให้คำกล่าวอ้าง ตำแหน่งผลิตภัณฑ์ และอาร์ตเวิร์ก ผู้ประเมินความปลอดภัยให้คำเตือนจากการประเมิน ผู้รับผิดชอบควรปรับฉลากสุดท้ายสำหรับตลาดให้สอดคล้องกับข้อมูลทั้งหมด ดู คู่มือผู้รับผิดชอบ EU และ ภาพรวม PIF สำหรับหน้าที่เกี่ยวข้อง

เมื่อสูตร น้ำหอม สารสี ขนาดบรรจุ ตลาดเป้าหมาย หน่วยงานรับผิดชอบ หรือคำกล่าวอ้างเปลี่ยน อย่าเพียงใช้อาร์ตเวิร์กเก่าซ้ำ ตรวจการประเมินความปลอดภัย รายการส่วนผสม คำเตือนบังคับ ภาษา และการแจ้งอีกก่อนปล่อยผลิต

รายการตรวจอาร์ตเวิร์กก่อนพิมพ์ในทางปฏิบัติ

1. ล็อกสูตรสุดท้ายที่แน่นอน รูปแบบผลิตภัณฑ์ รูปแบบบรรจุ และรายการตลาด
2. ตรวจมาตรา 19 ทีละรายการเทียบทั้งภาชนะและบรรจุภัณฑ์ภายนอก
3. ยืนยันที่อยู่ผู้รับผิดชอบ ข้อความประเทศต้นกำเนิดสินค้านำเข้า และที่ตั้ง PIF
4. สร้างรายการ Ingredients จากสูตรสุดท้าย ไม่ใช่ล็อตทดลองหรือแผ่นข้อมูลซัพพลายเออร์เก่า
5. ขอผู้ประเมินยืนยันอายุ PAO คำเตือน และเงื่อนไขเฉพาะส่วนผสมใด ๆ
6. ยืนยันภาษาที่ต้องใช้แต่ละตลาดปลายทางและทบทวนปรู๊ฟขนาดจริง
7. อนุมัติเวอร์ชันอาร์ตเวิร์กที่ควบคุม เก็บปรู๊ฟ การลงนามคำแปล และข้อกำหนดรหัสล็อต

ข้อผิดพลาดเปิดตัวแบรนด์ตัวเองที่พบบ่อย

• คัดลอกฉลากสหรัฐฯ ไป EU โดยไม่เพิ่มผู้รับผิดชอบ EU และรายละเอียดมาตรา 19
• ระบุส่วนผสมจากชื่อการตลาดซัพพลายเออร์แทนชื่อส่วนผสมทั่วไปที่เหมาะสม
• ใช้ไอคอนกระปุกเปิดทุกบรรจุภัณฑ์โดยไม่ตรวจว่า PAO ใช้หรือไม่ หรือหลักฐานรองรับระยะใด
• ถือว่าการแจ้ง CPNP แก้ฉลากจริงที่บกพร่อง
• พิมพ์หลายตลาดภาษาจากอาร์ตเวิร์กเดียวโดยไม่ยืนยันกฎแต่ละรัฐสมาชิก
• เปลี่ยนกลิ่นหรือคำกล่าวอ้างหลังฉลากและ CPSR อนุมัติ

เหล่านี้เป็นตัวอย่างการควบคุมที่ควรทบทวน ไม่ได้ระบุว่าทุกข้อผิดพลาดเกิดกับทุกผลิตภัณฑ์

คำถามที่พบบ่อย

EU กำหนดรายการ INCI บนเครื่องสำอางหรือไม่?

มาตรา 19 กำหนดรายการ Ingredients ใช้ชื่อส่วนผสมทั่วไปและกฎลำดับที่ใช้ ตรวจอภิธานศัพท์ปัจจุบันและเงื่อนไขเฉพาะผลิตภัณฑ์

รายการส่วนผสมอยู่บนใบแทรกได้หรือไม่?

ได้เฉพาะสถานการณ์และรูปแบบที่มาตรา 19 อนุญาตเมื่อมีข้อจำกัดบรรจุภัณฑ์ในทางปฏิบัติ เว็บไซต์อย่างเดียวไม่ใช่สิ่งแทนทั่วไป

ต้องระบุประเทศต้นกำเนิดหรือไม่?

มาตรา 19(1)(a) กำหนดระบุประเทศต้นกำเนิดสำหรับเครื่องสำอางนำเข้า

สัญลักษณ์ PAO บังคับทุกเครื่องสำอางหรือไม่?

ไม่ กฎขึ้นกับอายุความคงทนขั้นต่ำและความเกี่ยวข้องของอายุหลังเปิดใช้ ประเมินผลิตภัณฑ์เฉพาะ

ใครลงนามอนุมัติฉลากเครื่องสำอาง OEM?

แบรนด์และผู้ผลิตอาจเตรียมข้อมูล แต่ผู้รับผิดชอบ EU ต้องทำให้แน่ใจว่าผลิตภัณฑ์ที่นำออกวางตลาด EU ตรงกฎ

แหล่งข้อมูลและการทบทวน

• EUR-Lex: ระเบียบ (EC) เลขที่ 1223/2009 โดยเฉพาะมาตรา 19 และภาคผนวก VII ศึกษาข้อความรวมปัจจุบัน
• คณะกรรมาธิการยุโรป: การระบุสารก่อภูมิแพ้จากน้ำหอม.
• คณะกรรมาธิการยุโรป: CosIng เป็นฐานข้อมูลให้ข้อมูล ไม่ใช่การอนุมัติทางกฎหมาย

ทบทวนล่าสุด: 26 กันยายน 2026 ความรับผิดชอบด้านบรรณาธิการ: ทีมเนื้อหาเทคนิค MOOYAM ซึ่งทบทวนเอกสาร EU ทางการที่ลิงก์ข้างต้น บทความนี้ให้ข้อมูลทั่วไป ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย ข้อกำหนดอาจเปลี่ยน แบรนด์ควรตรวจข้อกำหนดปัจจุบันกับหน่วยงานเกี่ยวข้องหรือผู้เชี่ยวชาญการปฏิบัติตามกฎที่มีคุณสมบัติ ก่อนนำเครื่องสำอางออกวางตลาด

MOOYAM สนับสนุนการผลิตเครื่องสำอาง OEM/ODM และเอกสารเทคนิคแก่แบรนด์ความงามต่างประเทศ สำหรับโครงการแบรนด์ตัวเองที่พร้อมจัดทำฉลาก โปรด ติดต่อเรา พร้อมสูตรสุดท้าย ขนาดบรรจุ และตลาด EU เป้าหมาย